Nuku Hiva-Fiji

Posted on Jun 14, 2017
Nuku Hiva-Fiji

Nog 1340 mijl tot Fiji! (Van de 2500) Het is hier nu wo 24 mei, maar we kwamen erachter dat we bij Fiji al door de datumgrens komen, dat betekent ineens 24 uur verschil en een dag minder. Op Fiji is het dus al do 25 mei. Daar baal ik ff flink van, want ik wil zo snel mogelijk op Fiji aankomen, om nog een aantal dagen daar rond te banjeren. Hoe zonde om daar te zijn en meteen terug te moeten vliegen naar Ned. Eigenlijk is het niet zo fijn zeilen zo, met die tijdsdruk. Bij iedere tegenslag, maak ik me al zorgen.

DSC03031 copy

Het water halen in Daniels bay was nog een ding, de dag voor vertrek! Een prachtige baai baai the way 😉 dat wel!! Maar het water halen werd een ramp! Eerst vloog de dinghy om in de branding, gelukkig mn waterdichte camera mee en niet mn andere. We moesten een klein riviertje af, maar het zat er helemaal vol met muggen! Er zaten er honderden tegelijk op mn lijf. Het roeien werd ook niks, dus ik stapte uit. Toen kwam ik in een moeras van vieze rood zwarte modder terecht, waar ik zo ver weg zakte dat ik mn slippers verloor. Ik schrok, maar kwam gelukkig vrij. Met mn arm 1 slipper terug gevonden, de ander was echt spoorloos. Ik stopte na een kwartier met zoeken. We besloten niet nog een keer te gaan en regenwater te gaan gebruiken, dit was niet te doen. Bij een ander strandje hebben we het onderwaterschip schoongemaakt. Met een lijn naar een palmboom achter en voor het anker, grandioos. Peter later in het diepe nog gedoken voor echt onder het schip en toen waren we klaar voor nog 1 nacht rust. Later bleek ik helemaal onder de muggenbultjes te zitten.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Daniels Bay

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eindelijk de kraan gevonden

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Sjouwen naar de dinghy

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Moddermoerras, slipper kwijt

DSC03039 copy

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Onderwaterschip schoonmaken (3de keer!)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lijn aan een palmboom, grandioos!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vol muggenbultjes

We vertrokken de eerste dag zoals we de laatste aankwamen, met wind van alle kanten en van niks tot veel wind. Ik merkte dat ik weinig kon hebben, er moet echt niet nog zo’n tegenvallende tocht achteraan komen, met zeil op zeil neer, reven en ga zo maar door.

Gelukkig zagen we dolfijnen, recht omhoog het water uit springen (zo had ik ze nog niet gezien) en zag ik een grote manta rog zwemmen, dat maakt altijd alles weer meteen goed. En na 1 dag konden we gewoon heerlijk zeilen, zoals zeilen bedoeld is. Ik ga me nu pas beseffen hoe zwaar de grote oversteek is geweest. Het heeft veel met me gedaan. Er was een man op Nuku Hiva die vertelde dat hij al 29 keer een oceaan overgestoken was, maar dat dit de zwaarste was tot nu toe. En die man was er nog 14 dagen eerder dan wij ook, zonder pech. Wat heb ik hard gewerkt en doorgebeten!

Voorlopig lopen we nu iedere dag tussen de 110 en 130 knopen. Gister brak in slecht weer een lijn in de windvaan. Dat is onze stuurmaat en daar wil je niet zonder! Ik heb 3 uur op de hand gestuurd in heftig weer en Peter stelde voor dit voorlopig voort te zetten en nachts bij te gaan liggen. Dit betekent dat je een nacht stil ligt! De dag erna de reparatie te doen, als het mooier weer was. Ik wilde dat natuurlijk absoluut niet en uiteindelijk kozen we ervoor toch al aan de reparatie te beginnen. In 2 uurtjes waren we klaar en halverwege klaarde het nog op ook!! Voor het donker hadden we ons maatje weer terug en onze handen vrij! En we konden door!! Oh wat waren we blij!!! En wat een goede keus! 🙂

S Nachts was er niet veel wind, maar alles beter dan stil liggen!! Ik was zo blij dat ik ging zingen en ineens besloot die nacht een lied te schrijven over de Coconuts Milkshake Run, onze eerste oversteek (die normaal coconut milk run word genoemd, vanwege de steady weersomstandigheden) Ik ben lekker aan het oefenen op mn ukelele en ik maak veel armbanden. Zo gaat de tijd lekker snel! 🙂

https://youtu.be/WDd9lvXkC4E

Screen Shot 2017-06-03 at 05.07.29 copy

 

Peter pakt de pakken stroopwafels tevoorschijn van een geheime plek, omdat we bang zijn dat we ze anders weg moeten gooien op Fiji. De controle schijnt nogal streng te zijn. Ik ben benieuwd! Hopelijk valt het mee en hoeft er niet veel weggegooid te worden. Voor nu vind ik het wel lekker om iedere dag een stroopwafeltje bij de thee te hebben 🙂

1260 mijl Bijna op de helft, maar verdomd we zitten in een doldrum!! Ik kan wel janken!! Loslaten is nu het enige dat ik kan doen, frustratie heeft geen zin. Maar ik kan je zeggen dat dat nu ff heel lastig is! 🙁 Tik, weer een dag later aankomen.

Nog 1190 mijl

De doldrum zijn we uit, we gaan weer!! Nog niet heel hard, maar ok. Gister de gennaker op gehad (heel groot zeil (84m2) voor weinig wind). Toch goed dat we een halve dag aan het repareren zijn geweest! Dat scheelt nu een dag Fiji, de positieve kant op 😉

1022 mijl

We gaan weer!! Ik zeg dit, omdat we gister wederom een probleem hadden met de windvaan. Dit keer was een knoop los gegaan, van de eerdere reparatie. We moesten dus weer op de hand sturen. Meteen repareren kon nu echt niet, omdat het donker was en veel wind en golven. Peter wilde weer bijliggen, maar ik natuurlijk niet. De keus in mijn wacht was of bijliggen of uren op de hand sturen. Dan toch dat laatste! De wind nam af en de koers was niet zo gunstig, maar toch nog 4 knopen per uur gelopen, das altijd meer dan bijliggen. Uiteindelijk om 5 uur wel bij gaan liggen, nog een uurtje gaan slapen en om 6 uur gestart met de reparatie. En nu varen we weer! Wat een nacht! En wat een frustratie!! Maar bikkelen voelde altijd beter dan toegeven aan weer ene halve dag later aankomen en niks doen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Reparatie aan de windvaan

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het gewone leven aan boord

Screen Shot 2017-05-18 at 09.27.32 copy

Deze geweldig mooie vogel kwam even overnachten bij ons

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Flinke buien

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Marquesas cross, staat voor een wending in je leven en geluk

930 mijl 28 mei 2017

Ik lig net in mn bed na mn nachtwacht, hoor ik Peter roepen: Walvissen!! Binnen 10 sec stond ik buiten! En JA!! Walvissen!! Ze komen steeds dichterbij en uiteindelijk hebben ze urenlang met de Ya gespeeld!! Niet normaal!! Je kon ze bijna aanraken af en toe, pal naast de boot en voor de boot. Het leek wel een droom. Hoeveel het er waren weet ik niet precies, maar ik zag er op een gegeven moment 6 tegelijk. Volgens mij een paar verschillende soorten. Ik heb natuurlijk niet meer geslapen. Ik wist wel dat dolfijnen met boten speelden, maar walvissen…….ff knijpen in mn arm. Ik heb er na het hele spektakel meteen een filmpje van gemaakt! Met muziek van Nuku Hiva, het lied dat we met Pori (waarin mn ukulele van heb gekocht) hebben gespeeld en gaat over vissen en de oceaan. Aan het eind vd rit werd ik ff zeeziek, doordat ik lang met het filmpje bezig was en dat voor het eerst na 57 dagen op zee haha. Maar ik heb er alles voor over. Hier doe je het voor en nog ver boven alle gedroomde verwachtingen uit!!!!! Kan het nog steeds niet helemaal geloven. Met een big smile zit ik na te genieten in mn volgende nachtwacht. En wel 100x het filmpje te kijken.

https://www.youtube.com/watch?v=MAHv5X9kOTY&feature=youtu.be

Screen Shot 2017-05-28 at 12.10.53 copy Screen Shot 2017-05-30 at 11.07.02 copy

679 mijl

Het is gewoon bizar wat wij hebben gezien! Ik heb het filmpje over en over en over gekeken en aangepast. Alle beeldmateriaal doorgespit om er de mooiste stukjes uit te halen. Zo kan ik dit ff verwerken haha. Ik had graag nog met de GoPro geprobeerd onderwateropnames te maken, maar kon niet op 2 plekken tegelijk zijn en wilde natuurlijk het hele spektakel ook gewoon live zien! En Peter kon ook niet helpen, die moest de windvaan helpen, omdat het nogal hard waaide en er hoge golven waren. Alle tegenslagen van deze reis zijn het waard geweest om dit te mogen aanschouwen! Dit pakt nooit iemand mij meer af!! Het allermooiste cadeau dat ik ooit gekregen heb!! En wat ben ik blij dat ik mn baan op heb gezegd!! Haha!

We lopen super op schema en de paar windstiltes en werkzaamheden aan de windvaan zijn helemaal goedgemaakt! We komen ruim op tijd aan op Fiji als dit zo doorgaat. Weer een cadeau.

Nog 497 mijl!! 1 juni (op Fiji) nu nog 31 juni hier, nog net niet de datumgrens over.

Na een onrustige nacht met lange tijd weinig wind, gaan we nu weer als een speer door. Dit zou betekenen over 4 dagen op Fiji en anders ig over 5 dagen!! Kan het nog niet zo geloven dat het nu echt dichtbij komt. Laat staan als ik er echt ben. Ik heb zin in dat geluksgevoel! Nog ff een paar laatste verplichtingsdingen komende dagen, maar daar sla ik me maar ff doorheen. Moet een inventarislijst maken van het eten en de grote schoonmaak moet gebeuren. In het logboek schrijven en een armband maken voor Peter. Ik lees een boek van Anna Enquist, de Thuiskomst. Geschreven van uit de vrouw van James Cook. (Handels Watermusic bij de begrafenis van hun dochter, ff googlen) Mooi als je hier in Cooks ontdekkingsgebied rondvaart met AIS. 😉 Dit boek wil ik uit hebben voor we er zijn.

267 mijl

We zitten in een doldrum!! Nu maak ik me gelukkig wat minder zorgen dit keer. De voorspelling is dat het 1 dag duurt en de voorspellingen zijn dit keer beter dan bij de grote oversteek. Als je er 3 dagen in zit, dan kan het ineens toch nog lang duren, maar daar ga ik maar niet vanuit. Nu wordt het de 7de aankomen ipv de 6de waarsch en dat is nog ruim zat om Fiji te bekijken. We moeten waarsch nog wel een nacht bijliggen of extra langzaam varen, omdat we in kantoortijden de haven binnen willen lopen. Je moet nl behoorlijk extra betalen als immigratie, Health en costumer buiten die tijden aan boord moeten komen. Op Fiji moet je eerst ankeren en mag je niet van boord tot alles is gecontroleerd. Mijn wondjes zijn nog niet minder, dus daar maak ik me nog wel wat zorgen om. Heb doktersadvies gekregen en Peter heeft 2 boxen apothekersspullen mee met de goede zalf erin. Respect. Ik hoop dat ze er niet moeilijk over gaan doen, of dat het over 2 dagen minder is. Maar het duurt al 2 weken. Het echte avontuur is nog niet voorbij! Pas als ik in mn hutje aan het water zit denk ik 😉 Wat kijk ik daar naar uit!!

We zijn de datumgrens officieel over trouwens! Ik al een week haha en Peter vergiste zich steeds, dus die is al heel wat dagen 24 uur vooruit, maar ook weer achteruit gegaan en zo heen en weer 😉 Daarom hield ik maar alvast de Fiji tijd aan, om teleurstellingen te voorkomen. NU zijn we echt de eerste die de dag beginnen van de hele wereld! Toch wel bijzonder! Dus ‘goedemorgen wereld!!’

200 mijl

Er komen eilandjes in zicht en er is weer scheepvaart, dat betekent extra opletten in de laatste wachten. Ik moet met mijn voet omhoog, want de 2 wondjes boven mijn enkel zijn behoorlijk gaan ontsteken (eigenlijk gewoon 2 gaten in mn been, ziet er eng uit!) en mijn voet was erg dik gisteravond en het is behoorlijk pijnlijk. We hebben de apotheek onder de bank vandaan gehaald en ik ben al een dag in de weer geweest, met zeewater, zalf en ontsmettingsmiddel, want ongelofelijk prikt in een diepe wond. Maar de dikte blijkt geslonken, dus het werkt wel. Ik heb gister een inventarislijst gemaakt van al het voedsel wat nog aan boord is. Een behoorlijke klus, maar tis geklaard. De grote schoonmaak hebben we intussen ook al gedaan, dus dat is fijn!

Vandaag hebben we YAcht-sea toch nog even uit de kast gehaald.

Zie ik gewoon een regenboog midden in de nacht!!!! 02.00 uur Helemaal (half ;)) rond (dat paste niet op de foto)!! Hij is wit, maar later op de foto zag ik wel kleur!

DSC03165 copy copy

112 mijl

Nog maar 1 keer horen ‘Caroline, het is je wacht’ na deze nacht, waarin ik om 00.00 gewekt word. Wat een heerlijk gevoel!!!

In de Pacific Crossing Guide lees ik dat inklaren en het hele rataplan aan boord een paar uur kan duren, maar ook een paar dagen. Lachen, goed kleden, braaf veel papieren invullen en meewerken, dat is het advies. ‘Fingers crossed’ dan maar.

109 mijl 4,5 kt

Nog 24 uur, maar dan komen we om 3 uurs nachts aan, dus iets minder snel, knoopje minder

76 mijl

9 uur dinsdagmorgen, morgen om deze tijd zitten we midden in de molen. Duimduimduim voor een paar uurtjes. Het is hier grauw grijs bewolkt en regenachtig en koud! 😉 Maar ik vind dat wel ff lekker!!

We zijn op Fiji! Na een pittig nachtje voor mij nog. We hadden nog bijna een aanvaring met een vissersboot, die ons niet had gezien. Zal je zien, in het zicht van de haven…….maar het liep gelukkig op het nippertje goed af! Thanks to de marifoon! Ik kan nog niet helemaal blij zijn, omdat we wachten op immigratie en customers. Health was zo weer weg. We liggen voor anker, met nog wat zeilboten, wachten wachten wachten……wil eigenlijk vandaag nog naar en dokter, omdat een aantal lelijke wonden maar ontstoken blijven. Het is behoorlijk pijnlijk en geeft me een dikke voet. Straks moet ik 4 dagen op Fiji met mn pootje omhoog, dat hoop ik niet. Het regent hier en tis grijs, maar dat vind ik niet zo erg. En aankomen in Suva voelt niet meteen als aankomen in een paradijs. Tis een industriehaven/baai hier. Ben benieuwd wat erachter allemaal zit. Hoop morgen toch echt vrij te zijn van alles en het te gaan ontdekken!!

We hebben uiteindelijk nog uren op de mensen van biosecurity, costums en immigratie moeten wachten, maar de controle zelf viel mee. Ze vroegen bv om 1 blikje te laten zien haha. Maar als je denkt dat je daar klaar mee bent, ook niet, het heeft ons aan land nog een halve dag gekost om te zoeken waar we moesten betalen en waar ik mn ticket terug moest laten zien.

Daarna naar het ziekenhuis geweest, waar ik antibiotica, zalfjes en een penicillineprik in mn bil kreeg, waarvan ik bijna flauwviel. Dus nog maar even blijven liggen daar. En ik moest idd met mn pootje omhoog. Nu had ik een geweldig resort geboekt voor een aantal dagen, dus dat was daar helemaal niet erg! En rust na zo’n reis is eigenlijk wel heel erg goed! Het was meer dan 2 uur rijden, dus heb ik ook nog wat van Fiji gezien en de taxi chauffeurs (ook van die naar het vliegveld) hebben me zo veel over Fiji verteld. Het was heerlijk om weer mn eigen ding te doen!! En na te genieten en trots te zijn op mezelf!

19060004_10155188287472881_5156969934781730985_n

 

Wat voel ik me een rijk mens en wat was dit een lifechanging experience!!

 

Leave a Reply